profileAvatar
13:12 20.07.2021 Henryk Kukla
  • Comment Icon 0
  • Like Icon 8
  • heart icon

O Sudetach trochę inaczej.

O Sudetach krąży wiele legend i niesamowitych historii. Wszechobecna magia, niedopowiedziane historie, to tylko przedsmak tego, czego możemy doświadczyć spędzając choć jedną noc w którymś z sudeckich schronisk. Wyjątkowość tego miejsca dodatkowo podkreśla fakt, że już w starożytności zwracały na siebie uwagę i były obiektem zainteresowania wielu kartografów.

Po raz pierwszy Sudety zostały zauważone przez greckiego historyka Hekatajosa z Miletu. To on w dziele „Ges Periodos" (Obejście Świata) opisywał lud mieszkający pomiędzy górami a Atlantykiem a zamieszkane przezeń tereny określił jako krainę wiecznej szczęśliwości. Inny wybitny autorytet Pliniusz Starszy z Rzymu w dziele „Naturalis Historia" pięknie opisuje to, co my często obserwujemy wędrując z plecakiem – pisze: "… to część świata, skazana przez wyrok natury na pogrążenie w gęstych ciemnościach mrozu i chłodu”. Dzięki pogodowej nieprzewidywalności Sudetów, przyzwyczajony do włoskiego słońca Pliniusz trafnie przyporządkował górom łacińskie określenie ”rhipaeus”, co w wolnym tłumaczeniu oznacza burzliwy.   




Jedna z kart dzieła "Ges Periodos" Hekatajos z Miletu [550 - 475 p.n.e] 


Współczesną nazwę pasma górskiego Sudety zawdzięczamy greckiemu geografowi Klaudiuszowi Ptolemeuszowi, który na mapie jako pierwszy wpisał nazwę Sudeti Montes. Znaczenie nazwy nie jest do końca znane. Według jednej z hipotez znaczy ona Góry Dzików, opierając się na indoeuropejskim słowie su – „świnia”. Być może lepsza etymologia wyjaśniająca, iż nazwa pochodzi od łacińskiego sudis, które może być używane dla kolczastych ryb lub kolczastego terenu.




Mapa Germanii (Germania magna) sporządzona w XV wieku na podstawie opisu Ptolemeusza, zaznaczone zostały na niej Sudety.

Komentarze